عسل شهد شفا بخش
عسل شربت شفا بخش وَأَوْحَى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ(68) ثُمَّ كُلِي مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلاً يَخْرُجُ مِن بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاء لِلنَّاسِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ(69)
« و پروردگار تو به زنبور عسل وحى [=الهام غريزى] كرد كه از پارهاى كوهها و از برخى درختان و از آنچه داربست [و چفتهسازى] مىكنند خانههايى براى خود درست كن؛ سپس از همه ميوهها بخور و راههاى پروردگارت را فرمانبردارانه بپوى [آنگاه] از درون [شكم] آن شهدى كه به رنگهاى گوناگون است بيرون مىآيد در آن براى مردم درمانى است راستى در اين [زندگى زنبوران] براى مردمى كه تفكر مىكنند نشانه [قدرت الهى] است» (نحل 68/69)
درقرآن سوره ای به نام زنبور عسل (نحل)اختصاص داده شده ودرآن به شفا بخشی عسل تصریح گردیده است.در سوره محمد(ص) آیه ی 15 «...وَأَنْهَارٌ مِّنْ عَسَلٍ مُّصَفًّى.....». نیزعسل تصفیه شده ازغذاهای بهشتی شمرده شده است.
پیامبر اکرم (ص) می فرمودند: «مَن شَرِبَ العَسَلَ فی کُلّ شَهرمَرَةً یُریدُ ماجاﺀَ بِهِ القرآنَ عوفیَ مِن سَبع وسَبعینَ داﺀ » کسی که درهرماه یک بار عسل بنوشد به قصد شفایی که قرآن فرموده است ، ازبیماری های بسیاردرامان باشد.
قالَ النبی(ص) : «مَن اَرادَ الحِفظ فَلیَاکُل العَسَل» پیامبر اکرم(ص) فرمود: هر کس حافظه می خواهد ،عسل بیاشامد.
قالَ النبی(ص): «عَلَیکُم بِالشّفائین العَسَل َوَالقرآن » پیامبر اکرم(ص) فرمود: شما را به بهره گیری از دو شفادهنده یعنی « عسل و قرآن» سفارش می کنم.
حضرت علی (ع)فرمودند : « سه چیز حافظه را زیاد می کند و بلغم را از بین می برد: قرائت قرآن،عسل،لبنیات»
از نظر علمی عسل مایع شیرین چسبناکی است که توسط زنبور عسل کارگرازنوش گلها جمع آوری می شود وپس از آنکه درناحیه چینه دان زنبور،تحت تأثیردیاستازهای مختلف قرار گرفت،درحجره های مومی ساخته وپرداخته وذخیره می شود.
1- عسل بیش از 70 ماده مختلف داردومهمترین منبع مواد قند طبیعی است وتاکنون 15نوع قند در آن کشف گردیده است.( فروکتوزیاقند میوه 40درصد- گلوکزیاقند انگور30درصد- قند نیشکر 4درصدودرمجموع یک کیلو گرم عسل 3250 کالری حرارت می دهد.
2- عسل به لحاظ داشتن انواع مواد تخمیری درتبادلات غذایی وکمک به هضم غذا در میان خوراکیهابالاترین رتبه را دارد.آمیلاس موادنشاسته ای را به قند تبدیل می کند.اینورتاس قند معمولی رابه قند میوه تبدیل می کند.کاتالاس وپروکسیداز ولیپاز دیگر مواد تخمیری عسل هستند.
3- عسل دارای ویتامین های A-E-K-C-B6-B5-B2-Bمی باشد البته مقدار این مواد به نوع گلهایی دارد که شیره از آن می گیرد.
4- عسل دارای انواع پروتئین ،اسید های آمینه،اسیدهای الی مثل اسیدفورمیک ،مشتقات کلرفیل،ومقداری آنزیم ورایحه های معطر می باشد.
5- املاح معدنی ازجمله: کلسیم،سدیم،پتاسیم،منگنز،آهن،کلر،فسفر،گوگرد وید در عسل موجود است.
6- بسیاری از محققین عقیده دارند عسل دارای عوامل قوی ضدمیکروب می باشد.(اسید فورمیک، آب اکسیژنه وآنتی باکتریال) همچنین دارای هورمون نباتی ونوعی هورمون جنسی ازمشتقات استروژن می باشد.محلول 50% و25% عسل تازه قادر است به طور کامل باکتریهارا از بین ببرد.
7- زنبور عسل مواد دیگری می سازد که در برخی مواردنسبت به عسل از پیچیدگی کمتر ودر برخی موارد دیگربسیار پیچیده تر هستند .لانه های شش ضلعی را از موم می سازد .
غذای ملکه «شاه انگبین» را تولید می کند. که از عسل معمولی بسیار پیچیده تر است گذشت زمان عسل را فاسد نمی کند به شرط اینکه رطوبت نبیند. حرارت بیش از 60 درجه مقداری از خواص آن را از بین می برد.
زنبور کارگر برای تهیه ی یک گرم عسل متجاوز از شصت پرواز انجام می دهدودرهرپروازازبیش ازهزار گل نوش برداری می کند. رنگ وبو وطعم عسل بستگی به نوع گیاهانی داردکه زنبور از آنهااستفاده می کند.بهترین انواع عسل از نواحی کوهستانی نیمه خشک باپوشش نباتی فراوان بدست می آید.
پزشک شهیر ایران ابوعلی سینا خواص بسیاری درجهت شفابخشی عسل ذکر کرده است. از جمله: دهانه ی رگها را باز می کند، رطوبت هارا از بین بردوازژرفای بدن بیرون کشدومانع تباهی وگندیدگی گوشت باشد. عسل را آنقدر بر آتش نهند تاغلیظ شود،زخم های تازه را به هم آرد،حس شنوایی رانیرو دهد ونم چشم رااز بین برد.غرغره کردن با عسل وعسل به کام اندودن علاج خناق ولوزتین است. عسل اشتها بر انگیزد وتوان بخش معده است.عسل را با آب بپزند،درریزش بول تأثیرش بیشتر باشد. عسل پادزهرافیون خوردگی ونیش حشرات موذی است.
ازنظر پزشکی جدید:
1- عسل به دلیل خاصیت ضد میکروبی نقش بسزایی درپیشگیری از پوسیدگی دندان دارد.عسل در رشد استخوانها ودرمان نرمی استخوان وتقویت لثه بسیار مؤثر است .عسل اگر با زغال طبی مخلوط گردد ،دندان ها را سفید وبراق می کند.
2- عسل برای کودکان علاوه بر یک ماده غذایی ،یک داروی بسیار ارزشمند است.زیرا گلبولهای قرمز خون راافزایش داده ورنگ آن راشفافیت می بخشد.نارساییهای دستگاه گوارش آنهاااز قبیل اسهال،نارسایی در جذب مواد غذایی وسوﺀ تغذیه وکم خونی آنهارا بهبود می بخشد.کودکان را از خطربیماریهای انگلی مصون می داردووزن آنها را افزایش می دهد.
3- در عسل ماده ای به نام «گلوتاس» وجود دارد که کار ترمیم ضایعات بافتها را تسریع می بخشد که ازقدیم عسل را برای التیام زخم ها،جوش های چرکی وزخم های پوستی به کار می برند.بویژه اگر ترکیبی از عسل ووازلین به نسبت 5/1 و5/4 باشد برای زخمهای مزمن پوستی داروی مناسبی است.همچنین برای زخمهای ناشی ازبرخی اعمال جراحی که احتمال عفونت در آن وجود دارد مثل (عمل برداشتن فرج) سودمند می باشد.
4- عسل به دلیل داشتن آنزیم های گوارشی به هضم غذا کمک می کند.آنزیمهایی مثل:آمیلاز ،ساکاراز،لیپاز و... عسل از شدت ترش کردن غذا می کاهد.افزایش وکاهش ترشحات اسیدی معده را تعدیل می کند.برای زخم معده والتهاب معده مفید است.تأثیر فعال عسل در درمان عفونت های روده ای بویژه نزد اطفال به اثبات رسیده است.
ازپیامبر اکرم(ص) نقل گردیده که درموارد زیادی خوردن عسل رابرای درمان اسهال سفارش فرموده اند. عسل مانع بوجود آمدن یبوست ،بویژه یبوست بعد ازعمل جراحی می شود.زیرا عسل دارای ماده گلوکوسید استراستیل است که در امعاﺀ تبدیل به اوکسی متیل انتراکینونشده ومانع یبوست می شود. عسل برای بافت های کبد یک ماده مغذی است وذخیره مواد قندی در کبد را افزایش می دهد.
5- عسل مقاومت بدن را در مقابل التهاب سلی افزایش می دهد.همچنین درالتهاب ریه وبرطرف کردن سرفه سود مند است .سیاه سرفه ،التهاب گلووحنجره را بهبود می بخشد.
6- عسل به افزایش قدرت بینایی وبهبود دید چشم کمک شایانی می کند.موفقیت عسل دردرمان التهاب پلکها،قرنیه التهاب سلی چشم،وزخم قرنیه اثبات گردیده است.
7- در درمان استفراغهای دوران بار داری و زایمان کم درد( به شکل محلول وبه صورت تزریق وریدی) توسط متخصص وهمینطور در درمان التهاب مهبل،خارش فرج،اعمال جراحی فرج به صورت خوراکی وموضعی کاربرد دارد.